Αν σκυλιά νοιώθουμε, ξεροκόμματα μας αξίζουν…

 

Κε Διευθυντά,

Ξεκίνησε σήμερα 12/5/2022 η περιβόητη και πολυδιαφημισμένη επιδότηση των εκπαιδευτικών με 200€ για την αγορά τεχνολογικού εξοπλισμού με «στόχο την ενίσχυση του εκπαιδευτικού προσωπικού της χώρας μας στην νέα, ψηφιακή εποχή, στο πλαίσιο της ευρύτερης επένδυσης στον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης» (όπως αναφέρει η Καθημερινή σε άρθρο της: https://www.kathimerini.gr/politics/561682249/voucher-200-eyro-se-ekpaideytikoys-gia-agora-technologikoy-exoplismoy/). Δεν γνωρίζω τι είδους ψηφιακό μετασχηματισμό έχει στο μυαλό της η αγαπητή μας υπουργός, γνωρίζω όμως με την βεβαιότητα που μου προσφέρουν τα 35+ χρόνια ενασχόλησής μου με την Πληροφορική ότι με 200€ ούτε ενίσχυση, ούτε ψηφιακό μετασχηματισμό μπορείς να πετύχεις. Ακόμα και οι μαθητές μου γνωρίζουν ότι 200€ δεν φτάνουν για την αγορά αξιόλογου εξοπλισμού. Είμαι όμως σίγουρος όμως ότι το γνωρίζει και η κα Κεραμέως. Γιαυτό άλλωστε νομίζω βάφτισε την επιδότηση, voucher.

Προσωπικά βρήκα την αναγγελία της «στήριξης» αυτής τόσο αστεία πριν μερικούς μήνες όταν την άκουσα, πού δεν πίστεψα ότι ήταν αληθινή είδηση αλλά σατυρικό άρθρο από κάποιο δικτυακό τόπο σαν τον Πιτσιρίκο. Σήμερα με τρόμο κατάλαβα ότι ήταν αλήθεια. Δεν το βρίσκω όμως πια αστείο αλλά βαθύτατα προσβλητικό. Για άλλη μία φορά φάνηκε περίλαμπρα η εκτίμηση και η σπουδαιότητα που η πολιτεία μας προσδίδει στην παιδεία μας, στους λειτουργούς της και στο έργο τους.

Το 2019-20 αυτή η κυβέρνηση προσέφερε επιδότηση μεταξύ άλλων στους Μηχανικούς με το πρόγραμμα «Εργαλειοθήκη Ανταγωνιστικότητας για Μικρές και Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις» από 20.000 έως 200.000 ευρώ, με επιδότηση από 50% έως 65%. Δηλαδή μοίρασε τσάμπα χρήματα από 10.000€ έως 130.000€ για διάφορες κατηγορίες δαπανών μεταξύ των οποίων και «Προμήθεια και εγκατάσταση νέων σύγχρονων μηχανημάτων και εν γένει εξοπλισμού, απαραίτητου για τη λειτουργία της επιχείρησης και την άσκηση της οικονομικής δραστηριότητάς της». (Βλ: https://ecopress.gr/espa-epidotisi-eos-130-000-evro-se-technika-g/)

Το 2021 αυτή η κυβέρνηση προσέφερε επιδότηση στους Δικηγόρους με το πρόγραμμα «Επιχορήγηση αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων», αξίας έως 2.000€ για δαπάνες αγοράς ηλεκτρονικών υπολογιστών, laptops, routers, καμερών web, μικροφώνων, ηχείων, ακουστικών, συστημάτων τηλεδιάσκεψης, scanners / πολυμηχανημάτων και οθονών τηλεδιάσκεψης / προβολής ώστε οι Λειτουργοί της δικαιοσύνης να μπορούν να λάβουν μέρος στις τηλε-δίκες που ΘΑ πραγματοποιηθούν ΚΑΠΟΙΑ στιγμή στο μέλλον. (Εδώ επιτρέψτε μου να γελάσω γνωρίζοντας την κατάσταση των υποδομών μηχανογράφησης των δικαστηρίων της χώρας). (Βλ:https://www.kathimerini.gr/economy/561751843/epidotiseis-logiston-kai-forotechnikon-eos-2-000-eyro/)

Το 2022 και μέχρι 18 Απριλίου, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η «επιδότηση για κουλούρι» των εκπαιδευτικών, δόθηκε άλλη μία επιδότηση από αυτή την κυβέρνηση. Αφορούσε τους Φοροτέχνες και Λογιστές και ήταν ύψους 1.500€ - 2.000€ από το πρόγραμμα «Επιχειρηματικότητα – Ανταγωνιστικότητα – Καινοτομία» (ΕΠΑνΕΚ). Με το πρόγραμμα αυτό επιδοτήθηκε ο εξοπλισμός Τεχνολογιών Πληροφορικής Επικοινωνίας και λογισμικά απαραίτητα για τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό της επιχείρησης. Επισημαίνεται ότι στον εξοπλισμό ΤΠΕ συμπεριλαμβάνονται: Desktop PC και περιφερειακά, laptop, servers, πολυμηχανήματα και λοιπός εξοπλισμός πληροφορικής.(βλ: https://www.kathimerini.gr/economy/561751843/epidotiseis-logiston-kai-forotechnikon-eos-2-000-eyro/)

Δεν ξέρω πως δεν ντράπηκε η αγαπητή μας υπουργός, μετά από αυτούς τους κύκλους επιδοτήσεων από αυτή την κυβέρνηση σε άλλες επαγγελματικές ομάδες, να ανακοινώσει επιδότηση 200€ για τους εκπαιδευτικούς, εγώ πάντως ντρέπομαι να τα ζητήσω και δεν θα τα ζητήσω. Δεν θα τους επιτρέψω να μου πετάξουν ένα ξεροκόμματο.

Πέρα όμως από την απογοήτευση για την μεταχείριση που νοιώθω ότι έχω από το υπουργείο μας και την εκτίμηση για το έργο μου και την προσφορά μου στην υπηρεσία μου από την κα Υπουργό μας, περισσότερο με λυπεί η πρεμούρα που δείχνουν οι ανά την Ελλάδα συνάδελφοί μου για να λάβουν αυτή την επιδότηση. Ίσως αυτό είναι άλλος ένας δείκτης της εξαθλίωσης στην οποία ο κλάδος μας έχει οδηγηθεί.

Τα χρόνια της πανδημίας που περάσαμε και ενώ η κοινωνία χειροκροτούσε τους γιατρούς στα μπαλκόνια (και καλά έκανε), κανείς δεν πρόσεξε την υπεράνθρωπη προσπάθεια που οι Έλληνες εκπαιδευτικοί σε όλες τις βαθμίδες κάναμε, χωρίς κανένα κεντρικό σχεδιασμό, χωρίς προετοιμασία, με πολλά τεχνικά προβλήματα, χωρίς εκπαίδευση, με δικά μας μέσα, με μόνα όπλα μας το φιλότιμό μας και την αγάπη μας για τους μαθητές μας ώστε να μην διακοπεί η εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό, είναι το ευχαριστώ.

Αυτό το φιλότιμο χρησιμοποίησε για άλλη μία φορά η κυβέρνηση για να βγάλει τα κάστανα της τηλεκπαίδευσης από την φωτιά. Ας γνωρίζουν όμως ότι το φθινόπωρο όταν αρχίσουν ξανά τα lock-down και οι τηλεκπαιδεύσεις, θα περιμένω από την υπηρεσία μου να μου παρέχει εξοπλισμό και μέσα για να κάνω σωστά την δουλειά μου γιατί εγώ δεν θα έχω. Δεν θα τους επιτρέψω να πουν «γιατί δεν κάνεις τηλε-εκπαίδευση αφού σου δώσαμε χρήματα να αγοράσεις εξοπλισμό?».

Σημ: Και τα 2 χρόνια της πανδημίας, ήθελα και με χαρά έκανα όλο μου το ωράριο εξ αποστάσεως χωρίς να επιτρέψω να χαθεί ούτε μία ώρα.

 

Γεώργιος Ανδρεαδάκης

Διπλ. Μηχανικός Η/Υ & Πληροφορικής

Εκπαιδευτικός σε κάποιο σχολείο της ταλαίπωρης αυτής χώρας

Ο Ιππόκαμπος του Εγκεφάλου και οι Ψηφοφόροι

Δημοσιευμένο στην εφημερίδα "Τόλμη"

Σύμφωνα με την θεογονία του Ησιόδου μεταξύ των παιδιών της Έριδος ήταν και η Λήθη. Μία οντότητα που ταλαιπωρούσε θεούς και ανθρώπους. Στην ανά τον κόσμο διδασκόμενη και συναρπαστική Ελληνική Μυθολογία οι θεοί του Ολύμπου έδειχναν αξιοθαύμαστη φαντασία στους τρόπους με τους οποίους έδειχναν το σκληρό τους πρόσωπο στους θνητούς, άλλοτε εκδικούμενοι, άλλοτε τιμωρώντας τους κι ενίοτε από απλό καπρίτσιο. Μυθικά τέρατα, στερήσεις, ταλαιπωρίες, αρρώστιες, μακροχρόνιες περιπέτειες, όλα αυτά ωχριούσαν μπροστά στην σκληρότερη τιμωρία που μπορεί να υπάρξει ποτέ. Την Λήθη!
Στον χειμώνα της ανθρώπινης ζωής όταν η σάρκα ασθενεί, το πνεύμα βρίσκει παρηγοριά στην αγκαλιά της μνήμης. Μαζί αναχαράζουν τις καλές και τις κακές στιγμές της ζωής. Πού μεγαλώσαμε, οι άνθρωποι που αγαπήσαμε, τα μέρη που είδαμε, οι εμπειρίες μας, όλα παρελαύνουν από μπροστά μας θυμίζοντας την ίδια την ζωή μας. Τι πιο σκληρό, στο λυκόφως της ζωής, από την επίσκεψη της Λήθης, που χωρίς οίκτο έρχεται απλά να μας στερήσει την ύπαρξή μας.
Αλίμονο, όμως κοιτάζοντας γύρω μας βλέπουμε ότι η Λήθη δεν επισκέπτεται τους ανθρώπους μόνο στα γεράματά τους. Κατά πως φαίνεται επέκτεινε την δραστηριότητά της και στις μικρότερες ηλικίες. Δεν εξηγείται αλλιώς.
Οποιοσδήποτε με κοινό νου, και με μία στοιχειώδη παρακολούθηση των πολιτικών πραγμάτων στην χώρα μας μπορεί όχι απλώς να δει αλλά να τυφλωθεί από την λάμψη της κακοδιαχείρισης, της διαφθοράς, του λαϊκισμού, της ατιμωρησίας, της διαπλοκής και της πελατειακής σχέσης πολιτικών και πολιτών.
Σκοπός αυτού του άρθρου όμως, δεν είναι να εξετάσει τα αίτια και την θεραπεία των παραπάνω. Αυτό που βασανίζει κάποιον και προκαλεί απορία, είναι αυτή η μυστηριώδης λήθη, η συλλογική αμνησία (κάτι σαν Άλτσχάϊμερ), που καταλαμβάνει το εκλογικό σώμα δηλαδή τους πολίτες, και έχει σαν αποτέλεσμα όταν αυτοί μπροστά στην κάλπη ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα, ξεχνούν κάθε πολιτικό, διαχειριστικό ή διοικητικό παραστράτημα της κυβέρνησης που την περασμένη 4ετία επηρέασε έμμεσα ή άμεσα, αρνητικά την ζωή τους. Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς για ποιο λόγο, αντίθετα από την εκλογική συμπεριφορά άλλων εθνών, οι Έλληνες ξεχνούν να «τιμωρήσουν» στις εκλογές. Για ποιο λόγο οι πολίτες διστάζουν να ενισχύσουν με την ψήφο τους την «άλλη» παράταξη τιμωρώντας την πρώτη και γιατί οι πολίτες θεωρούν τους εαυτούς τους «αφιερωμένους» ή «κτήμα» κάποιου κόμματος. Ποια μυστηριώδης λήθη δίνει συγχωροχάρτι και γιατί οι ψηφοφόροι ξεχνούν;
Η απορία μου λύθηκε πρόσφατα, όταν διαβάζοντας ένα ιατρικό άρθρο, έμαθα για τον «ιππόκαμπο του εγκεφάλου». Μία περιοχή στον ανθρώπινο εγκέφαλο που είναι υπεύθυνη για τη μνήμη, και η οποία μειώνεται σε μέγεθος στα άτομα που παρουσιάζουν ψηλή γλυκόζη στο αίμα τους, με αποτέλεσμα την απώλεια μνήμης. Αυτό λοιπόν πρέπει να είναι η αιτία. Για κάποιο λόγο όταν πλησιάζουν οι εκλογές ο «συλλογικός μας ιππόκαμπος» μικραίνει, ίσως γιατί αυξάνει η γλυκόζη στο αίμα μας, από τις ιαχές νίκης των κομμάτων, από τα αστραφτερά χαμόγελα των υποψηφίων με το «γνωστό επώνυμο - εγγύηση», ή επειδή οι εκλογές μας φαίνονται ένα γλέντι, όπου απλώς μεθάμε πίνοντας και τρώγοντας τις υποσχέσεις των πολιτευτών.
Αναρωτιέται κανείς, στο «γλέντι» της 7ης Μαρτίου πόσοι από τους συνδαιτυμόνες – ψηφοφόρους θα επιλέξουν παράταξη πέρα από το ατομικό τους συμφέρον; Έστω κι αν υποθέσουμε ότι οι υστερόβουλοι είναι λίγοι, από τους υπόλοιπους πόσοι θα θυμηθούν ότι η επί 20ετία πολύ-εξαγγελθείσα ανάπτυξη δεν ήλθε ποτέ. Πόσοι από τους Έλληνες ψηφοφόρους έχουν επισκεφθεί άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για να έχουν μέτρο σύγκρισης με πραγματικά αναπτυγμένες χώρες; Πόσοι έχουν ζήσει στο εξωτερικό για να δουν τι πραγματικά σημαίνει σύστημα υγείας, παροχή υπηρεσιών, δημόσια έργα, εκπαίδευση.
Πόσοι από τους ψηφοφόρους θα θυμηθούν, ότι παρόλο που η Ελλάδα κατέχει ένα τρομακτικά μεγάλο αριθμό επιστημόνων σε σχέση με τον πληθυσμό της, δεν έχει βιομηχανία, δεν έχει έρευνα, δεν έχει υψηλή τεχνολογία, και οι νέοι μας μαστίζονται από την ανεργία και την ετεροαπασχόληση;
Πόσοι από τους ψηφοφόρους θα θυμηθούν, ότι το καταρρέων εκπαιδευτικό σύστημα που «φτιάχτηκε» με τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις (sic) της τελευταίας 20ετίας αφαιμάσσει τον οικογενειακό προϋπολογισμό με την άνθιση των φροντιστηρίων και την εξαγωγή των φοιτητών μας στο εξωτερικό, παρήγαγε στρατιές από ημιμαθείς απολυτηριούχους δημιουργώντας τεράστια αδιέξοδα στους νέους μας και υποθήκευσε την παραγωγικότητα της χώρας για τα επόμενα 50 χρόνια;
Πόσοι από τους ψηφοφόρους θα θυμηθούν, το φόρο αίματος που πληρώνουν ετησίως οι Έλληνες στους δρόμους που φτιάχνονται από ένα διαβρωμένο και παρωχημένο σύστημα ανάθεσης δημοσίων έργων και πόσοι θα πανηγυρίσουν τα εγκαίνια υπερσύγχρονων γεφυρών που ενώνουν φονικούς καρόδρομους;
Τα παραδείγματα μπορούν να είναι πολλά, το συμπέρασμα όμως σίγουρα μόνο ένα. Οι Έλληνες Ξεχνούν. Στην καλύτερη περίπτωση έχουν επιλεκτική μνήμη. Ίσως βέβαια να είναι και μία υποσυνείδητη συμπεριφορά της ανθρώπινης φύσης. Όλοι μας έχουμε την τάση να θυμόμαστε τα ευχάριστα και να διαγράφουμε από την μνήμη μας αυτά που μας στεναχωρούν. Ο ανθρώπινος όμως πολιτισμός εξελίχθηκε εκμεταλλευόμενος την συλλογική του μνήμη, μαθαίνοντας από την ιστορία του και τα λάθη του προσπαθώντας να μην τα επαναλάβει.
Οι εκλογές της 7ης Μάρτη είναι άλλο ένα από τα σταυροδρόμια που το έθνος μας συναντά κάθε 4 χρόνια. Εκεί ξανά θα πρέπει να επιλέξει την παράταξη που θα κυβερνήσει και θα χαράξει την ιστορία του για τα επόμενα 4 χρόνια. Είναι καιρός να διώξουμε την Λήθη, να θυμηθούμε τι είναι αυτό που έπρεπε να έχουμε από το παρελθόν και τι είναι αυτό που θέλουμε στο μέλλον. Είναι καιρός ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ.

Ηράκλειο, 26/01/2004

Γιώργος Εμμ. Ανδρεαδάκης
Διπλ. Μηχανικός Η/Υ & Πληροφορικής - Εκπαιδευτικός
Γεν. Γραμματέας Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας